زمانی فرا میرسد که به عشق رسیده ای وزمانی فرا میرسد که به ورای عشق می رسی.
زمانی فرا میرسد که پیوند میابی واز این پیوند لذت می بری،وزمانی فرا خواهد رسید که تنهایی واز زیبایی تنها بودن لذت میبری.آری هر چیز وهر زمانی زیباست.
عشق هنری مقدس است.عاشق بودن در پیوندی مقدس به سر بردن است.
عشق پیوندی است بین تو و دیگری. مکاشفه پیوندی بین تو وخودت.
عشق قائم به دو عامل است:
باید ریشه در آزادی داشته باشد،
باید هنر اعتماد کردن را آموخته باشد.
بعضی وقتام نمیرسه به هیچکودوم
تو هم خيلی با احساس مينويسی