امروز با یه عده از عزیزانم خداحافظی کردم.رفتن مسافرتبه این زودی هم بر نمیگردن.
میشه یه کم دلداریم بدین
احساس بی کس وکاری میکنم.
میشه یادم بدین با یه بچه که هنوز زبون آدم سرش نمیشه چه جوری باید حرف زد؟
میشه یه جمله خوب برام بنویسین.
میشه دعا کنین بارون بباره؟
میشه بگین چه جوری میشه عربی حرف زد؟
میشه بگین کجا میشه رفت که هیچ کس نباشه؟
میشه بگین دریا از کدوم طرفه؟
میشه از خدا بپرسین آخر جاده چه شکلیه؟
میشه رفت رو ابرا خوابید؟
میشه روآب راه رفت؟
میشه پرواز کرد؟
آخیش یه کم حالم بهتر شد.

یه زمانی فکر میکردم خیلی زشته آدم عاشق بشه ولی بعدا تو یه کتاب خوندم کسی که عشق زمینی رو تجربه کرده باشه راحتتر به عشق الهی دست پیدا میکنه.

ایمان از نظر من اون چیزیه که به آدم شهامت عشق ورزیدن ، جرات اعتماد، امیدبه زندگی و هدف برای ادامه راه میده.
برای اینکه بتونیم فعال باشیم، برای اینکه نایستیم و پیشرفت دیگران رو تماشا کنیم، برای اینکه در جریان رودخونه زندگی فعال باشیم نه بر خلاف آن! نیاز به ایمان داریم.ایمان به نیرو ی بی کران الهی.که بتونیم با اعتماد به اون نیرو از نیروی الهی خودمون استفاده کنیم.واگه این ایمان خیلی قوی بشه میبینی اونی که تو بهش نیاز داری بدون هیچ تلاشی خودش داره میاد!


حقیقت هدیه ای خاضر وآماده نیست.
حقیقت چیزی است که با آگاهی بیشتر و بیشتر باید آن راکشف کنی.وناگزیری آن را در بطن وجودت ونه هیچ کجای دیگر کشف کنی.